Με υπογραφή

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Σπάνιων Παθήσεων (28.02.2010) πρέπει να εξηγηθεί ότι σήμερα περίπου το 10% του πληθυσμού της Ελλάδας πάσχει από κάποια σοβαρή και πολύ σπάνια πάθηση.

Τον Ιανουάριο του 1975 λειτούργησε για πρώτη φορά στη χώρα μας Μονάδα Θαλασσαιμίας (στα πλαίσια της Α’ Παιδιατρικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία»). Από τότε και ακολουθώντας ως πρότυπο αυτή τη μονάδα δημιουργήθηκαν και λειτουργούν πανελλαδικά 30 θεσμοθετημένες μονάδες, οι εννέα από τις οποίες βρίσκονται στην Αθήνα και τον Πειραιά.

Η ημικρανία είναι σήμερα η συχνότερη νευρολογική διαταραχή και ένα από τα συχνότερα σύνδρομα χρόνιου πόνου στην Ελλάδα. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι ο ετήσιος επιπολασμός της στη χώρα μας βρίσκεται στο 10-11% του γενικού πληθυσμού.

Τα μοσχεύματα γενικώς είναι επιτυχή, όταν ενσωματώνονται πλήρως στους ιστούς, αναδιοργανώνοντας τους λειτουργικά, μη προκαλώντας αντίδραση ξένου σώματος. Εμπειρία στις κολπορραφίες, υπάρχει στη χρήση πλέγματος από υποβλενογόνιο χιτώνα χοίρειου λεπτού εντέρου για το οποίο αναφέρεται: είναι απαλλαγμένο από κύτταρα και ιούς και μόνο το δίκτυο κολλαγόνων ινών χρησιμοποιείται.

Το ισχυρό παλμικό φως (Intense Pulsed Light- IPL) αποτελεί μια τεχνολογία που συνίσταται στη παραγωγή υψηλής εντάσεως φωτός μέσα σε ένα εξαιρετικά βραχύ χρονικό διάστημα. Χρησιμοποιούνται ειδικές λυχνίες (συνήθως Xenon) και κατάλληλοι πυκνωτές των οποίων η ταχεία εκφόρτιση παράγει την υψηλή ενέργεια που απαιτείται.

Ο κοιλιακός πόνος μπορεί να συνοδεύει πληθώρα ενδοκοιλιακών και εξωκοιλιακών παθήσεων. Στις ενδοκοιλιακές παθήσεις ο πόνος μπορεί να οφείλεται σε φλεγμονή, απόφραξη, διάταση, διόγκωση ή αγγειακές βλάβες διαφόρων οργάνων.

Η αυτοάνοση ηπατίτιδα είναι μία χρόνια πάθηση αγνώστου αιτιολογίας που χαρακτηρίζεται από συνεχή ηπατοκυτταρική νέκρωση, φλεγμονή και ίνωση. Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1950 από τον Waldestrom. Είναι δυνατό να εξελιχθεί σε κίρρωση και ηπατική ανεπάρκεια.

Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι τεράστιο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας που αναμένεται να αποτελέσει την τρίτη συχνότερη αιτία θανάτου στον κόσμο το 2020. Μόλις τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί το ενδιαφέρον για την διασαφήνιση των μηχανισμών που εμπλέκονται στην παθογένεια της νόσου.

Η υπερηχογραφία είναι μία απεικονιστική διαγνωστική μέθοδος ανάμεσα σε πολλές άλλες: Αξονική Τομογραφία, Μαγνητική Τομογραφία, Ψηφιακή Ακτινογραφία, Αγγειογραφία, Σπινθηρογράφημα και Γ-κάμερα, Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (ΡΕΤ). Η υπερηχογραφία χρησιμοποιεί μία δέσμη από υπερήχους ορισμένης συχνότητας που εκπέμπεται από τον ηχοβολέα, το εξάρτημα του υπερηχογράφου που έρχεται σε επαφή με το ανθρώπινο σώμα. Ο ηχοβολέας δρα ταυτόχρονα σαν πομπός και δέκτης ανακλάσεων των υπερήχων, όπως αυτές επιστρέφουν στον ηχοβολέα, μετά την ανάκλασή τους στους ανθρώπινους ιστούς.

Η πεποίθηση ότι όλα τα φυσικά φαινόμενα-καταστάσεις θα μπορούσαν να εξηγηθούν με την ύλη και την συνεχή κίνηση, τις θεμελιώδεις δυνάμεις και τις συνεχείς αλλαγές άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 να καταρρέει και την θέση της να καταλαμβάνει μια καινούργια πραγματικότητα.