Σε παγκόσμιο «δολοφόνο» του ανθρώπινου γένους συνεχίζουν να αναδεικνύονται καθημερινά οι καρδιαγγειακές παθήσεις, καθώς ευθύνονται για 17.1 εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι αποτελούν πάνω από το 30% της παγκόσμιας θνησιμότητας!

Το πλέον απογοητευτικό, όμως, είναι ότι η «έκρηξη» αυτή αναμένεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, καθώς οι ειδικοί εκτιμούν ότι μέχρι το 2025 ο αριθμός των θανάτων από καρδιαγγειακά νοσήματα αναμένεται να ξεπερνά τα 25 εκατομμύρια!

Με αυτά τα δεδομένα, η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία (Ε.Κ.Ε.), στο πλαίσιο της μόνιμα ενεργής παρουσίας της σε κάθε σημαντική επιστημονική και εκπαιδευτική δράση που προάγει την Καρδιολογία στη χώρα μας, διοργάνωσε Σεμινάρια Ομάδων Εργασίας από τις 16 – 18 Φεβρουαρίου στη Θεσσαλονίκη, στο ξενοδοχείο ΗΥΑΤΤ REGENCY.

Πρόκειται για ένα σπουδαίο επιστημονικό γεγονός, στο οποίο συμμετείχαν έγκριτοι Έλληνες και ξένοι ειδικοί που έχουν συμβάλλει ουσιαστικά στην εξέλιξη της έρευνας και της θεραπευτικής αντιμετώπισης των καρδιαγγειακών νοσημάτων, τόσο στη χώρα μας, όσο και διεθνώς. Κατά τη διάρκεια των Σεμιναρίων έγιναν διαλέξεις, στρογγυλά τραπέζια, φροντιστήρια και παρουσιάσεις ενδιαφερόντων περιστατικών στοχευμένα σε σύγχρονα επιστημονικά πεδία.

Όπως υπογράμμισε σε συνέντευξη Τύπου, ο Πρόεδρος της Ε.Κ.Ε. Ομότιμος Καθηγητής Καρδιολογίας Α.Π.Θ. , Γεώργιος Παρχαρίδης, η στεφανιαία νόσος αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου σε όλον τον κόσμο. Οι κλινικές εκδηλώσεις της στεφανιαίας νόσου είναι η χρόνια σταθερή στηθάγχη και το οξύ ισχαιμικό στεφανιαίο σύνδρομο, στο οποίο περιλαμβάνονται η ασταθής στηθάγχη, το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και ο αιφνίδιος θάνατος. Σταθερή στηθάγχη λέγεται η στηθάγχη (πόνος στο στήθος) όταν ο ασθενής πονάει στην κόπωση. Έχει βρεθεί πως το 50% των ασθενών με στεφανιαία νόσο εμφανίζουν ως πρώτη κλινική εκδήλωση τη σταθερή στηθάγχη. Σε ό,τι αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση της σταθερής στηθάγχης, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες που διεξήχθησαν στην Αμερική, το 90% των ασθενών με χρόνια σταθερή στηθάγχη θεραπεύονται μόνο με φάρμακα.

Αναφερόμενος στις παθήσεις των καρδιακών βαλβίδων και τη θεραπευτική προσέγγισή τους, ο Αντιπρόεδρος Δ.Σ., Συντονιστής Διευθυντής του Καρδιολογικού Τμήματος του Γ.Ν. Αθηνών «Ιπποκράτειο» Ιωάννης Καλλικάζαρος, τόνισε ότι η πιο συχνή βαλβιδική νόσος των ενηλίκων είναι η στένωση της αορτικής βαλβίδας. Σύμφωνα με προσφάτως δημοσιευμένα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, περίπου το 33% των ασθενών ηλικίας μεγαλύτερης των 75 ετών με σοβαρή συμπτωματική στένωση αορτής δεν υποβάλλονται σε χειρουργική αντικατάσταση της βαλβίδας, παρά το ότι αυτό αποτελεί τη μόνη θεραπεία.

Επιπλέον, όπως εξήγησε ο Αντιπρόεδρος της Ε.Κ.Ε., είναι σήμερα ευρέως διαδεδομένο ότι τα stent που εκλύουν φαρμακευτικές ουσίες αναστέλλουν επιτυχώς την επαναστένωση σε ποσοστά 5-10%, αλλά έχουν το πρόβλημα της όψιμης θρόμβωσης. Το ποσοστό της όψιμης θρόμβωσης (θρόμβωση μετά το πρώτο 6μηνο, η οποία έχει θνητότητα 40-50%) αυξάνεται κατά 0.5% κάθε έτος συγκριτικά με τα μεταλλικά stent. Για την αντιμετώπιση αυτής της επιπλοκής χορηγούνται μακροχρόνια αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα (ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη).

Από την πλευρά του, ο Γενικός Γραμματέας Δ.Σ., Επίκουρος Καθηγητής Καρδιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική Γ.Ν. Αθηνών «Ιπποκράτειο» Κωνσταντίνος Τσιούφης, έκανε λόγο για μια πρωτοποριακή μέθοδο αντιμετώπισης της ανθεκτικής αρτηριακής υπέρτασης, την απονεύρωση των νεφρών. Η μέθοδος αναπτύχθηκε με σκοπό το σημαντικό περιορισμό της διέγερσης του συμπαθητικού νευρικού συστήματος στην ανθεκτική υπέρταση, και συνίσταται στην κατάλυση της συμπαθητικής νεύρωσης του νεφρού (renal sympathetic denervation-RSD) με την διαδερμική εισαγωγή - με τοπική αναισθησία - ειδικού καθετήρα στις νεφρικές αρτηρίες και χρήση υψίσυχνου ρεύματος.

Τέλος, ο τ. Πρόεδρος Δ.Σ., Διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Γ.Ν. Αθηνών «Γεώργιος Γεννηματάς» Βλάσιος Πυργάκης, αναφέρθηκε στην καρδιακή ανεπάρκεια στους υπερήλικες, τονίζοντας ότι η καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) είναι η μόνη καρδιαγγειακή νόσος της οποίας η συχνότητα αυξάνεται παγκοσμίως. Απαντάται στο 2-3% του γενικού πληθυσμού, ενώ η επίπτωσή της αυξάνεται δραματικά μετά το 60 ο έτος. Στα άτομα άνω των 70 ετών η συχνότητά της κυμαίνεται μεταξύ 10% και 20%. Οι στόχοι της θεραπείας της ΚΑ περιλαμβάνουν μείωση της θνητότητας, ύφεση των συμπτωμάτων, βελτίωση της ποιότητας ζωής και μείωση της ανάγκης για νοσοκομειακή νοσηλεία.

Ιατρικός Τύπος